Takımın peçeteleri

Bunları da ben ördüm (öhö) Aslında örmek zorunda kaldım da denebilir.
Annem bu örneÄŸi bir dergide görmüş. Bana “Åžunun örneÄŸini çıkarıver. Gözlerim artık hiç görmüyor” kabilinden duygusal cümleler kurdu. Dayanamadım, örneÄŸi çıkardım. Merhametten maraz doÄŸarmış, öyle oldu.
Arkasından annem “güzel olmuÅŸ on dört tane daha ör” dedi. El deÄŸiÅŸmesinmiÅŸ falan. ben de örüverdim:)))