
İzmir’a gittiÄŸimde dantel arkadaÅŸlarımdan birisiyle tanışma ÅŸansım oldu. Sibel’le basta maillerle yazıştık, sonra farkına vardık ki Sibel annemle neredeyse ayni sokakta oturuyor diyeceÄŸim kadar yakin. GittiÄŸimde bir kaç denemeden sonra birbirimizi bulduk, ve sonunda yüz yüze görüştük. Sibel hem evinin kapılarını açtı bana hem de çeyiz sandığının. Bir suru güzel dantel fotoÄŸrafı çektim. İste ilki bir mutfak takimi. Yapımı fotoÄŸraftan belli oluyor zaten. Sibel’e buradan bir kere daha teÅŸekkür etmek istiyorum, tüm içtenliÄŸi ve bana gösterdiÄŸi ilgi, alaka için. Umarım gene görüşürüz.